Sözlerimi,
Duydunuz mu müziğimde
Baktınız mı?
Korkum gözlerimde
Sesiniz kısık
Duyulmuyor düşlerinizde
Uzandınız mı ellerinizle
Umutlar gökyüzünde
Mavi notalar sundum size
Ama sözlerini
Unuttum yüreklerinize
Adımı sordunuz sessizliğe
Gülümsedim sadece yüzünüze
Ellerimle değdiğimde
Kalplerinize
Korktuğunuzu gördüm düşlerinizde
Yaşamaya değer anları
Unuttuğunuzu yüreklerinizde ama
Şarkım bitip çekip gittiğimde
Yaşama gülümseyebildiğinizi
Biliyordum yine de...
Hep bir şeylerin eksik olduğu yaşam
Tanımadığım bir yüze bakıyorum ben
Oysa sen biliyorsun onu
Tanıyorsun ama tanıtmıyorsun
Sorularım hep yanıtsız
Kimim ben?
Sözlerindeki sessizlik gibi
Boşlukta bıraktığın...
Hep bir şeylerin eksik olduğu yaşam
Nereye geldik bu yolla
Dönenler, dönenler var mı geri
Yalnız, yoldaşsız yürümek
Nedir bilir misin sen
Hep bir şeylerin eksik olduğu yaşam
Gözyaşlarım nerede
Hayır, saklambaç oynayamaz onlar
Dağılır giderler yalnız duramazlar
Boşluğa süzülürken bile
İki tane olurlar
Gözlerimden aşağıya...
Hep bir şeylerin eksik olduğu yaşam
Nereye açtım gözlerimi ben
Neden göremiyorum
Bağları çözmedin mi yoksa daha
Bakışlarımı yakaladığında
Sana vermiştim onları
Geri verecektin nasılsa bana
Ve ben güvenmiştim sana
Unuttun mu yoksa?
Hep bir şeylerin eksik olduğu yaşam
Düşlerimi niye aldın benden
Tek sahip olduklarımdan
Ne istedin?
Yoksa öyle olmadı mı yoksa
Suçlu sen değil misin yoksa
Her şeyi satan adice ben miyim yine
Düşlerimi ve yaşamı satan...
Hep bir şeylerin eksik olduğu yaşam
Neden peki, neden?
Gülen gözlerine
El salladığım gökyüzü
Gözyaşlarınla
Yıkamadın bu kez beni
Yıldızları göremedim
Rüyalarımda
Sevemedim ağaçları
Bu kez
Dokunamadım tenine
Ellerimle,
Dudaklarımı yakmadı
Sıcaklığın...
Gülen gözlerine
El salladığım gökyüzü
Düşlerime süzülmedin
Bu kez
Bir avuç toprak
Eklemedin saksıma
Acı bir ayaz
Yakarken bedenimi
Alıp gittiğin sıcaklığına...
Gülen gözlerine
Gülümsediğim gökyüzü
Göremedin gözlerimdeki yaşları
Ve duyamadın ağladığımı karanlıkta...
bana kalan bir gül yaprağıydı
sayfaların arasına sıkışan
çalmayı unuttuğun
bir kapıydı sessiz haykırışlara açılan
boş bir çamaşır ipinde dizili mandallardı
umutsuz ve tek düze olan
bir melodi, ıslığın sandığım
gecelerden gündüzlere boşalan karanlık...
aşkım ve ben
aşkım ve sen
neredeydik biz, neydik...
gözlerimizi kim bağlamıştı
seslenişlere uzandığımızda,
kim kesmişti önümüzü
dokunuşuna değdiğimde üşümezdim ben
yaşa boğulan düşler kurmazdım
umutlarımı bıraktığın gün
her şeyin sonunda, soğukta...
bir gül yaprağıydı
sayfaların arasına sıkışan
ve bana kalan yaşamda
bir kafesti aşkımdan...
Gözlerime birikirken yaşlar
Ne beklediniz benden
Bu dünyaya getirdiğiniz de
Ne beklediniz...
Sevgiye yer ayırmadığınız
Yaşamlarınızda
O çok meşgul olduğunuz zamanlarda
Aradığınız şeyi buldunuz mu
Korkulardan kaçıp
Kurtulabildiniz mi
Ve bana bıraktıklarınızla
Duyduğunuz gururu unutup
İsteyip istemediğimi sordunuz mu
Yalnızlığa mahkum ettiğiniz insanlarla
Yaşamaya değer bir dünya
Kurduğunuzu söylediniz
Ama saçınızı okşayan bir ele
Duyduğunuz özlemi
kalbinizden silip attığınızı
ve bunu yaptığınızda
Öldüğünüzü gördüğümü
Gerçekten anlamadınız mı?
Soğuktu sesler
Kaybolmuştun ve yalnızdın dünyada
Gün ışırken gözlerine çarptı ışık
Güneş ısıtmak isterdi
Ama sen soğuktun, karanlıktın
Ve karanlıktaydı düşler
Sen düşlerindin
Ama onları bulamazdın
Yaşam saklambaç olurdu
Saklanırdın, kaçardın
Ama bulup sobelemesi gerekendin
İşte buydu hiç anlayamadığın
Umuttu ışık, karanlıktı yaşam
Ama korkardın sen karanlıktan
Böyle derdi düşünceler
Kovaladığın beyninde kaçan
Ama durup düşünmediğin...
Eğer karanlıksa yaşam
Yaşam mıydın sen !
Rüzgar çarptığında yüzüne
Tutunmuştun seslere
Ama soğuktu sesler
Gün ışırken
Tenine değdi güneş
Sıcaktı için, sevgiydi kalbin
Sen düşlerindin
Sen yaşamdın
O zaman düşüncelerindi yaşam
Bir gündü yaşam
Gece ve gündüzdü
Evet, sen karanlıktın
Ve ışıktı kalbin
Yaşamın kalp atışlarını duyardın
Soğuktu sesler
Dokunmaya korktuğun
Ama duyamıyordun onları
gözlerini açtığında yaşama...
Gözlerime birikmişler
Ben onları dağıtmaya çalışırken
Korkup kirpiklerime saklanmışlar
Kaçarken düşlerime değmişler
Bana acımışlar
Gözlerimden yaşama akarlarken
Kızmışım onlara, bağırmışım
Çok korkmuşlar
Akamayıp
Yanaklarımda kurumuşlar
