Soğuktu sesler
Kaybolmuştun ve yalnızdın dünyada
Gün ışırken gözlerine çarptı ışık
Güneş ısıtmak isterdi
Ama sen soğuktun, karanlıktın
Ve karanlıktaydı düşler
Sen düşlerindin
Ama onları bulamazdın
Yaşam saklambaç olurdu
Saklanırdın, kaçardın
Ama bulup sobelemesi gerekendin
İşte buydu hiç anlayamadığın
Umuttu ışık, karanlıktı yaşam
Ama korkardın sen karanlıktan
Böyle derdi düşünceler
Kovaladığın beyninde kaçan
Ama durup düşünmediğin...
Eğer karanlıksa yaşam
Yaşam mıydın sen !
Rüzgar çarptığında yüzüne
Tutunmuştun seslere
Ama soğuktu sesler
Gün ışırken
Tenine değdi güneş
Sıcaktı için, sevgiydi kalbin
Sen düşlerindin
Sen yaşamdın
O zaman düşüncelerindi yaşam
Bir gündü yaşam
Gece ve gündüzdü
Evet, sen karanlıktın
Ve ışıktı kalbin
Yaşamın kalp atışlarını duyardın
Soğuktu sesler
Dokunmaya korktuğun
Ama duyamıyordun onları
gözlerini açtığında yaşama...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder