Yağmur yağarken
Düşlerime sığınasım gelirdi eskiden
Odamda yalnızım
Elimde kalem, sararmış sayfalar
Ve müzik...
Ama sanki böyle değil
Her şey farklı sanki
Her şey mekanik ve yazarken bile
Hissedemiyorum sanki
Kulübenin önü çamur içinde
Yağmurun sesindeki huzur
Ve o müzik…
Kimin şarkısı bu
Kimin notaları, kimin sözleri
Kimin yaşamı bu
Ormanın içlerinden gelen
Aynı melodi, aynı düşler, aynı kapan...
Bir kaçış yok, bir şarkı yok, bir ozan yok
Sadece yağmur var
Yaşamı bir çamur birikintisine çeviren
Aynı yağmur
Sonsuz bir var oluşu simgelemek
Ya da basit parçaları oluşturmak
Karmaşa bunun neresinde
Başa çıkamayış, savaş
Zafer ve yenilgi
Peki, kazanan kim?
Yüce tanrıların savaşçıları,
Yüce tanrıların öfkesi,
Ya sıradan insanlar...
Onların yaşamları kimin umurunda
Bir kulübeye tıkılmış herhangi biri
Hiç dinmeyen yağmur
Bir avuç çamuru kim umursar?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder