Sessizliğimi bozamadı sesler
ve bağırdığımda
ben bile bozamadım onu
karanlığımı
dağıtamadı ışıklar
aydınlatsalar da beni
aska dokunmuştu
dudaklarım korktuğumda
şefkatti değen kalbime
kaçtığımda
durduğumda nefreti
bulmuştum oysa
ve yaraların acısı
yoktu artik
yürek sizim yoktu
bakışlarıma yerleşen boşluk
öyle bir hissizlikti ki
boğazıma yapışan ölüm bile
bırakıp gitti
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder